Ramón Valcarce Vega (1935-1993), o “cura das Encrobas“, foi un sacerdote coruñés que se converteu en símbolo do agrarismo e da resistencia popular en Galicia.

No seu primeiro destino en Culleredo (1971), destacou por dar misa en galego, non cobrar polos sacramentos e acoller unha imprenta clandestina do Partido Comunista na súa reitoral. En setembro de 1974, foi detido en Betanzos nunha reunión clandestina, polo que estivo preso dúas semanas no cárcere da Coruña e despois dous meses confinado no Mosteiro de Poio.

Participou na creación de Fouce, a revista das Comisións Labregas e é militante da AN-PG (Asemblea Nacional- Popular Galega).

No ano 1977 convirtiuse no líder da resistencia veciñal contra Unión Fenosa, que pretendía expropiar o val da Encrobas a extracción  de lignito a ceo aberto, o que supoñía desaloxar 400 familias coas súas vivendas, leiras e modo de vida o que provoca o rexeitamento de todo o pobo. En agosto de 1976, ao berro de “a terra é nosa e non de Fenosa” maniféstanse unhas 5000 persoas polas rúas de A Coruña e son dispersadas pola policía. O 15 de febreiro de 1977 prodúcese a maior revolta agraria das últimas décadas . Neses enfrontamentos é detido Moncho Valcarce pero esa loita forzou á empresa a multiplicar as indemnizacións por 50.

Polo  seu activismo político e social, a xerarquía da Igrexa apartouno enviándoo a Salamanca en 1987. Finou de cancro en 1993, deixando un legado de total entrega aos máis débiles.

Mais info en https://monchovalcarce.org/